Joods zijn  was niet zo leuk …….

 

AHV 11 april 2013 -  Niek van der Oord had als kind zijn moeder Jenny Stern meermalen gevraagd: ‘Waar zijn opa en oma, waar is tante Leny”? Het antwoord was steevast: “Die zijn niet terug van transport”.

De betekenis van deze woorden drong pas echt goed door toen Niek min of meer toevallig, nu 15 jaar geleden, in het bezit kwam van 80 brieven. Het waren de onderling geschreven brieven van het gezin Stern. Ook brieven van en aan ooms en tantes en vrienden zaten erbij. Niek van der Oord was een gedreven journalist en al snel rijpte de gedachte om een boek te schrijven. Moeder Jenny zei: “Het hoeft niet herkauwd te worden”, maar zij stemde uiteindelijk toch in. En zo kwam het boek met als titel: ‘Het mankeert ons aan een goed adres’ tot stand.

In aanwezigheid van zijn moeder vertelde Niek van der Oord, aan de hand van brieven en getuigenissen uit de jaren 1936 tot 1945, in een bomvolle zaal, op boeiende wijze de lotgevallen van de familie Stern. Hij schetste de opkomst en bloei van modehuis Stern en hij sprak over de anti-joodse maatregelen na de komst van de Duitsers. Hij vertelde over het leven in kamp Westerbork, over de voortdurende dreiging op transport gesteld te worden, over de vriendschap met Wil van Buuren en over de mazzel die Jenny had dat zij mocht werken op de in de nabijheid van het kamp gelegen boerderij Schattenberg. De joden wisten heel goed dat de transporten naar Polen hun dood betekende. De relatieve vrijheid die Jenny Stern op de boerderij had, gaf haar uiteindelijk de mogelijkheid om op spectaculaire wijze te ontsnappen. Met hulp van de ondergrondse dook zij onder bij diverse gezinnen in Assen en later bij mensen in de provincies Groningen en Friesland. Leny en zus Hetty overleefden als enigen van het gezin Stern de oorlog. Na de oorlog moesten zij,  beroofd van alles wat hen dierbaar was, op eigen kracht een bestaan opbouwen. Niek van der Oord voelt het als zijn plicht het verhaal van zijn familie door te vertellen, want ook in de huidige tijd mankeert het mensen te vaak aan een goed adres.

Er was nog gelegenheid tot het stellen van vragen. De aanwezigen waren misschien nog te veel onder de indruk om daarvan gebruikt te maken. Coby Zonderman vertolkte echter wel met en soort verklaring de gevoelens van de aanwezigen. Voorzitter Erik Appel dankte Jenny Stern voor haar aanwezigheid en Niek van der Oord voor zijn indrukwekkende lezing. Een aantal mensen bleef nog enige tijd napraten.